uit vrees
het ons eers wispelturige gode aanbid
vir beskerming
voedsel en voortbestaan
en die gode was goed
want voort het ons bestaan
vandag toe nog
goed genoeg gevoed

dooie stemme
roep nie na god nie
bedwing nie die mag
van die dag nie

en dinge gebeur

vir elke genaamde god
breek 'n dag aan waarop
haar laaste mens
haar 'n laaste keer
aanbid

stil mense
daar gaan 'n god verby

volkere het gegroei
in alle aspekte
sterker geword
ambisieus
om meer uit die aarde

uit geloof

te wurg
'n kollektiewe ego
'n lewende god
wat saamwoeker
vir 'n ewige lewe
in die voortbestaan
en verspreiding
van volk

ons het die einde van die aarde
so te sê bereik
met die besef dis rond
en so eindig die oneindigheid
van grond
wat 'n groeiende mensdom
vir die hemele laat mik

ontevrede met voortleef
slegs in nageslag

die ego dring aan op

meer lewe vir die ek

lewe

vir die res van alle tye

saam met god

die mens gewillig

om die hemel te deel
met god

as god dit
net om hemelsnaam
sal skep

almal wat vroeër geleef het
wat minder van gode gevra het
wie is die swape nou
julle is vir ewig dood
en ons moderne gelowiges
met ons moderne god
gaan nog elkeen leef
vir 'n ewigheid