ek vind myself
in 'n satoriese oomblik
in die veld
in 'n groot besef

alles is perfek
soos dit is

die kiepersol kiep
die karee kareer
elke boom boomeer
elke blaar baljaar
volmaak blaar
elke atoom op sy plek

of twee
of tien
dis wanneer ons kyk
dat ons dit affekteer

alles wat is
is slegs een ding
alles
en dit
is

ineengepas
met alles anders

wat dit vernietig
of voed

dis die springbok
die leeu
die veld
die brand
dis alles

net soos dit moet wees
selfs die mens

met sy pyne
en sy kanker
sy bomme
en sy banke
en sy allesverterende ego
wat die wêreld verander

floreer
soos die beer

selfs beter as die beer
meer soos die beer
met die geweer

later die aand
glas wyn in die hand
werp ek 'n stukkie volmaakte skepping
op my volmaakte vuur
ek merk die vernietigende vlamme
wat lek aan die hout
van die boom wat was
met brokkies son wat daaruit ontsnap
om my warm te hou

warm genoeg
om van koue
en kwellings
te vergeet

vir die kans om te wonder
of god nie ook soms
wanneer sy in haar skik
op die mensdom neerkyk

miskien met 'n glas goddelike wyn
in die goddelike ekwivalent van 'n hand

oorlog aanskou
en soos ek
opmerk

is dit nou
nie vir jou
'n gesellige ou
kampvuurtjie nie!

en ek wonder
aan wie sou god
dit gesê het